Kastracja psa to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu jąder u samca. W jego wyniku dochodzi do trwałego ograniczenia produkcji hormonów płciowych oraz utraty płodności. Decyzja o wykonaniu zabiegu powinna być podejmowana indywidualnie, po uwzględnieniu wieku psa, jego rasy, masy ciała, stanu zdrowia, trybu życia oraz ewentualnych wskazań medycznych.
Moment wykonania kastracji może różnić się u poszczególnych psów. U części zwierząt zabieg rozważa się po osiągnięciu dojrzałości płciowej, jednak u ras dużych i olbrzymich lekarz weterynarii może zalecić późniejszy termin ze względu na dłuższy rozwój układu kostnego. W przypadku psów starszych szczególne znaczenie ma wcześniejsza ocena ogólnego stanu zdrowia oraz ewentualne badania kwalifikacyjne.
Kastracja może być brana pod uwagę w różnych sytuacjach, między innymi przy potrzebie trwałego ograniczenia płodności, wnętrostwie, wybranych chorobach jąder lub niektórych schorzeniach prostaty. Wpływ zabiegu na zachowanie psa nie zawsze jest jednoznaczny — u niektórych zwierząt może dojść do ograniczenia zachowań związanych z hormonami płciowymi, ale nie należy zakładać, że kastracja automatycznie zmieni charakter lub rozwiąże każdy problem behawioralny.
Sam zabieg przeprowadzany jest w znieczuleniu ogólnym, dlatego przed jego wykonaniem lekarz weterynarii ocenia, czy pies może zostać bezpiecznie zakwalifikowany do procedury. W zależności od wieku i stanu zdrowia zwierzęcia mogą zostać zalecone dodatkowe badania, na przykład badania krwi. Jak każda procedura chirurgiczna, kastracja wiąże się z pewnym ryzykiem, dlatego ważne są odpowiednie przygotowanie, monitorowanie pacjenta oraz opieka pooperacyjna.
Po zabiegu pies potrzebuje spokojnego miejsca do odpoczynku, ograniczenia aktywności fizycznej oraz regularnej kontroli rany pooperacyjnej. W niektórych przypadkach konieczne może być stosowanie kołnierza ochronnego, podawanie leków lub wizyta kontrolna w wyznaczonym terminie. Objawy takie jak nasilony obrzęk, krwawienie, wyciek z rany, brak apetytu, silne osłabienie lub trudności z oddychaniem warto niezwłocznie skonsultować z lekarzem weterynarii.
